|
Omuzumda ağır bir yük gönlümde yarası
Ne zor şeymiş bu ayrılık öldürür kahrolası
Gözlerinde kaybolmuşum
Yollarımı göster bana
Senden çok şey istemem
Aşk ver bana gel bana
Yokluğun bir zindan gibi
Düşürdün sen beni zorlara
Seni çok ama çok
Delice severim
Yangının sardı bak beni
Seni çok özledim
Yolu yok sonu yok
Bunu ben istedim
Hayellerim yetmedi
Seni çok özledim
Gün gelir gidersen çok şey istemem
Bir resim, bir çiçek, bir anı yeter
Senden bir teselli bil ki beklemem
Bir kadeh, bir şişe, bir şarkı yeter
İstemem bir gölge düşsün sevdama
Razıyım ömrümce gönül yarama
Beni öldürmeye hançer arama
Bir mektup, bir mendil, bir veda yeter
Oysa çok değildir isteğim senden
Gönlüme aşk dolu bir ümit versen
Başka bir hazine beklemem senden
Bir bakış, bir gülüş, bir evet yeter
Ayrılık saati varsın da çalsın
Bizi ayıramaz biz yaşadıkça
Bu gece yolumuz varsın ayrılsın
Bir gün kavuşuruz kısmet olursa
Ayrılık bir rüzgar eserde geçer
Bu hasret, bu özlem gün gelir biter
Yeniden birleşir ayrılan eller
Bir gün kavuşuruz kısmet olursa
Varsın da umutlar kalsın yarına
Sevgilim her şeyi bırak zamana
Derler ki kavuşur insan insana
Biz de kavuşuruz kısmet olursa
Ne zaman ayrılık saati gelse
En vazgeçilmez yerinde yaşamın
Duysak ayak seslerini akşamın
Ve sokaklardan el ayak çekilse
Bir ürpertiyle duyarım o zaman
Seni çağıran sesi uzaklardan
Ne zaman ayrılık saati gelse
Bir gariplik çöker içime birden
Kalan tek anı gibi bir devirden
Durmadan çalınır o gamlı beste
Sanki bilir de hazin öykümüzü
Bulutlar ağlar, kararır gökyüzü
Ne zaman ayrılık saati gelse
Bir çaresizliği anlatır gibi
Birden değişir gözlerinin rengi
Mavi solar, koyulaşır yeşilse
Sarınca ruhunu eski bir hüzün
Uçar gider pembeliği yüzünün
Ne zaman ayrılık saati gelse
Uzatsan özlemle dudaklarını
Tüm ağaçlar döker yapraklarını
Ne çiçek kalır ortada, ne bahçe
Sadece uğultusu o rüzgarın
Ve bir umut kırıntısı: belki yarin
Ne zaman ayrılık saati gelse
Bir fırtına çıkmışçasına, büyük
İçimizdeki güllerin boynu bükük
Bir zaman kalakalırım öylece
Neden sonra gittiğini anlarım
İçimde Gülden ağlar, ben ağlarım
|